10 november 2018

Drie keer is scheepsrecht

Sommige dieren passen goed bij bepaalde tijden van het jaar.
Een ijsbeer 'hoort' bij de winter en een konijntje bij het voorjaar.
Op een of andere manier denk ik bij de herfst aan herten en vossen.
Een hertje van Katia Velvet Fine heb ik al gehaakt, nu nog een vos.

























Op internet ontdekte ik de vos van Sweet Oddity Art.
Meteen aan de slag met de restanten Katia Velvet Fine.
Het haakwerk met dit garen wordt minder stevig dan met gewoon katoen.
Je kunt het iets minder stevig vullen.
Daardoor is het wat moeilijker om de vorm helemaal goed te krijgen.

























Het restant van het bruine garen zit in deze vos.
Van het witte garen heb ik nog iets minder als een halve bol over.
Het witte garen bewaar ik even voor een kerstproject.
Ook dat restje haak ik binnenkort op.

























De zwarte delen zijn gehaakt van Catania katoen.
Alles is gehaakt met haaknaald 2,5 mm.
De ogen zijn 8,0 mm net als bij mijn beertje en hertje.

























Mijn Velvet haakwerk is klaar.
Ik heb zin in meer herfstprojecten.
Op een blog zag ik iets leuks langskomen.
Straks even garen kopen en daarmee aan de slag.
Daarover meer in een volgend bericht.

Haak jij ook voor de herfst of ben jij al begonnen voor Kerstmis?

Fijn weekend,

Margaret

7 november 2018

Inspirerende Edelherten

De herfst is nog amper begonnen.
Alle bomen in mijn omgeving zitten nog vol in het blad.
Kun je je dan voorstellen dat het over 48 dagen al Kerstmis is (echt waar).
Ik ben nog niet met Kerst bezig, meer met de herfst die nog echt moet beginnen.
De edelherten uit de Oostvaardersplassen brachten me op dit idee. 


 























Dit schatje is Toru het hert.
Hij is gemaakt van Katia Velvet Fine, net als het beertje uit mijn vorige bericht.
De hoefjes zijn gehaakt met Catania katoen net als zijn neusje.



Het patroon staat in het boek 'Zoomigurumi 4'.
Een boek dat al een tijdje in mijn kast stond te verstoffen,
terwijl er zoveel leuke patronen in staan.
Bij veel amigurumi naai je de armen, benen en staart aan het lijf.
In dit patroon worden ze bij het haken van het lijf meegehaakt.

Mijn beertje heeft nu een vriendje.

























Ben ik nu klaar met de Katia Velvet Fine?
Zeker niet, want ik heb nog flink wat garen over.
Wat ik nog meer van dit garen ga maken?
Er komt vast snel een nieuw idee.


Wat zou jij van dit garen maken?

Fijne dag,

Margaret

4 november 2018

Een gewaarschuwd mens telt voor 2

Vrijdag vertelde ik over een nieuw garen dat ik kocht. 
Een paar mensen waarschuwden me.
Garens zoals Katia Velvet Fine zijn lekker zacht,
maar je kunt tijdens het haken de steken bijna niet zien.
Ook pluist dit soort garen flink.

























Al die waarschuwingen zijn uitgekomen.
Dit garen bestaat uit een dunne witte draad 
met daaromheen bruin pluizig garen.
Overdag lukt het haken best aardig.
's Avonds was het een ander verhaal.

























Wil je ook met dit garen haken?
Mijn tip: geef iedere toer aan met een marker

en tel de steken per toer tijdens het haken.
Klopt aan het eind van de toer het aantal steken niet?
Haal die toer uit en haak hem secuur opnieuw.



























Dit zachte beertje is het bewijs dat het te doen is.
Al raad ik het beginnende haaksters af om met dit garen te haken.
Wat heb je nodig voor dit beertje:

Katia Velvet Fine in wit en licht bruin
Beetje zwart katoen (bijv. Catania of Phildar)
Haaknaald 2,5 mm
Haakpatroon Beer Bram Mini
Veiligheidsoogjes 8,0 mm
Fiberfill vulling

























Ik heb een nieuw voornemen: geen restjes garen meer verzamelen.
Hoe ik dat wil doen?
Gewoon doorgaan met het garen tot het (zo goed als) op is.
Dus komt er een vriendje voor het beertje.

Wat doe jij met het garen dat overblijft na een haakproject?

Fijne zondag,


Margaret

2 november 2018

Jippie,nieuwe wolwinkel

Een poos geleden sloot de wolwinkel in mijn dorp.
Wat een gemis.
Gelukkig sprong Anja Bout in dit gat.
Zij opende de deuren van Homemade4u, jippie.
Natuurlijk kocht ik gelijk een paar bolletjes wol.


























Dit garen is nieuw voor mij.
Katia Velvet Fine.
Superzacht garen, net fluweel.


























Ik heb drie bollen bruin en één bol wit gekocht.
Nu eens kijken wat ik ervan kan maken.
Van het weekend kom ik vast op een idee.

Heb jij al ervaring met dit garen?

Alvast een fijn weekend,


Margaret

1 november 2018

Ramsis de Mummie

Maanden geleden plaatste ik mijn laatste bericht.
Niet alleen mijn blog, maar ook mijn haaknaald lag stil.
Soms slokken andere dingen alle tijd en aandacht op.
Gisteren kreeg ik de smaak weer te pakken.
Er kroop een kleine mummie uit mijn haaknaald.


























Het is Ramsis de Mummie.
Niet te griezelig, maar toch een beetje Halloween in huis.


























Ramsis is een ontwerp van Woolytoons' Tessa van Riet-Ernst.
Het patroon staat in het boek: Amigurumi & Monsters.
Je kunt dit patroon ook los kopen: HIER.


























In het patroon wordt Scheepjes Softfun aangeraden.
Maar dat had ik gisteren niet in huis.
In plaats daarvan gebruikte ik Drops Muskat en haaknaald 3,0 mm.

Heerlijk om weer te haken en te bloggen.
Dat smaakt naar meer.


Fijne dag, 


Margaret

22 juli 2018

Amigurumi uiltjes invasie

Kleine uiltjes haken is best verslavend.
Door de kleuren steeds anders te combineren zien ze er allemaal anders uit.

























De een een beetje verlegen, de andere wijs.
Maar voor welk uiltje is nu het vogelhuisje?

























Nu zijn het pas twee uiltjes die strijden om het huisje.
Dat wordt nog wat als er vier uiltjes voor de muziekmobiel klaar zijn.

Gebruikte materialen:
Phildar coton 3 (veilig voor een baby en goed te wassen)
Veiligheidsoogjes (NIET gebruiken voor een baby knuffel!)
De uiltjes zijn een vrije variatie op het patroon uit Theresa's Crochet Shop.
Oogjes, oortjes, vleugeltjes, pootjes en snavel zijn zelf bedacht.


Fijne zondag,

Margaret

21 juli 2018

Gehaakte muziekmobiel is klaar

De beestjes hangen boven de box.
Klaar om op muziek rond te draaien.


De kleuren passen mooi bij het boxkleed.
Alleen het eigenwijze eendje springt er lekker uit.

























Het in elkaar zetten van de beestjes is gepriegel.
Maar het is de moeite waard.
De beestjes zijn precies de juiste grootte.

























Vaak worden de draden midden op het hoofd van de beestjes vastgemaakt.
Maar dan kijkt de baby alleen tegen de onderkant van de beestjes aan.
Daarom zijn deze beestjes een beetje schuin gehangen.
Dan kan de baby de hele beestjes zien als ze ronddraaien.

Dit weekend haak ik even verder aan de uiltjesmobiel.
Om boven het bedje te kunnen hangen.

Houd je het haken nog een beetje vol met het warme weer?
Ik kijk met bewondering naar de mensen die nu een deken haken.
Aan dat soort haakwerk moet ik nu even niet denken.

Fijn weekend,

Margaret

12 juli 2018

Vrolijk gehaakt vogelhuisje

Het plan was om een babymobiel met vijf uiltjes te maken.
Maar ik heb het idee veranderd.
In het midden van de mobiel komt een vogelhuisje in plaats van een uiltje.
Opeens dacht ik aan vogelhuisje Bjorn.


Al tijden heb ik de seizoenpatronen van Lalylala Crochet in huis.
Maar ik heb ze nog nooit gehaakt.
Het grappige huisje uit de lenteserie is leuk tussen de uiltjes.
Dit uiltje kijkt tevreden naar het huisje.

























In het patroon is uitgebreid beschreven hoe je dit huisje maakt.
Het is aan te raden om het patroon goed lezen en naar de foto's kijken.
Ik heb iets grotere veiligheidsoogjes gebruikt dan het patroon aangeeft.
Om te voorkomen dat de oogjes tussen het haakwerk door wipt.

De andere seizoen-Lalylala's ga ik zeker ook eens haken.
Nu eerst verder met de uiltjes en met een nieuw haakproject.

Met wat voor leuk haakproject ben jij bezig?


Fijne dag,


Margaret

11 juli 2018

Mini uiltje vliegt uit

Vier beestjes voor de babymobiel heb je gezien.
Na wat uitproberen is het laatste beestje klaar.
Het uiltje is een beetje van Theresa's uiltje en een beetje van mezelf.






















De grootte van het hoofd en lijf zijn even groot als van de andere beestjes.
De ogen zijn groter dan in Theresa's patroon.
Het uiltje heeft geen pluizige oortje, maar gehaakte oortjes.
Door de grotere ogen moest ik de neus ook aanpassen.






















De vleugels in Theresa's patroon zijn vrij plat.
Ik heb de vleugeltjes meer volume gegeven.
Als laatste heeft het uiltje andere pootjes gekregen.

De geborduurde veertjes uit Theresa's patroon heb ik wel gemaakt.


























Het uiltje vliegt uit.
Hij gaat op reis samen met de vier andere boerderijbeestje.
Naar mijn dochter.


























Helaas kan ik de mobiel pas over een poosje laten zien.
Want pas na de geboorte van de baby wordt de mobiel in elkaar gezet.
Nu ligt alles in een doos te wachten op het nieuwe mensje.

De boerderijmobiel is voor boven de box.
Nu nog een uiltjesmobiel voor boven het babybedje.
Dus ik haak nog even verder aan het kleine spul.
Het haken van kleine beestjes kost meer tijd dan ik had gedacht.
Misschien gaat het sneller als ik steeds hetzelfde uiltje haak.


Fijne dag,


Margaret

8 juli 2018

Geen haaknaald maar stelten

Gisteren heb ik geen haaknaald aangeraakt.
Maar ik wel garens bewonderd.
Niet in een winkel, maar op een hoofd.

























Niet op één, maar zelfs op twee hoofden.
Gisteren was ik met mijn lief naar Deventer.
Om te genieten van 'Deventer op Stelten'.
Daar zag ik de twee steltlopende dames van Jelicious.

























Zij fladderen tussen mensen door op hun stelten
En ze doen van alles met draadjes.
Hier waren ze net bezig om willekeurige mensen aan elkaar vast te maken.

























Ben je nog nooit naar Deventer op Stelten geweest?
Dit is een buiten-theater-festival.
Met indrukwekkende optredens.
Het prachtige weer maakte het hele festijn extra vrolijk.

























Voor ons begon de dag met een het optreden van Compagnie Furinkaï.
Hun programma heet: Origami.
Het is een optreden van één danseres en één bewegende container.
Echt indrukwekkend en mooi.

























Op allerlei pleinen, in straatjes en ook binnen waren optredens.
Het viel niet mee om mooie foto's te maken.
Dit is één van de drie dames van Teatro Pavana.
Zij liepen rond en commandeerden hun arme dienster.

Er was nog zoveel meer.
Twee torens en het kerkje, waarmee Deventer begon, werden gebouwd van karton.
Dit gebeurde in het kader van Deventer 1250 jaar.
Iedereen die zin had, mocht hieraan meehelpen.

Onze dag eindigde pal tegen middernacht met echt spektakel.
Theater Titanick speelde 'Alice on the run'.
We stonden letterlijk midden in het bewegende toneelstuk.
Helaas geen foto's, maar op dit filmpje zie je wat ik bedoel:



Ik ben nu al benieuwd naar het programma voor 2019.
Deventer op Stelten is teveel om in één dag allemaal te zien.
Maar ik kan je zeker aanraden om er ook eens heen te gaan.
Nu lekker uitrusten en genieten van het mooie weer.

Fijne dag, Margaret

Margaret


Printfriendly

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...