Ik kocht het blad een keer met een tunische haaknaald.
Een haaknaald bijna zo lang als een breinaald.
Hij lag in de kast stof te vangen tot Claire een tunisch gehaakte sjaal bedacht.
Zo ontstond mijn eerste tunische haakavontuur.
Claire gebruikte een haaknaald twee keer zo dik als die van mij.
Ik ging op zoek naar dunner garen.
De resten Stylecraft van mijn Lossen & Vasten CAL deken staarden me aan.
Mooi om het tunisch haken mee uit te proberen.
Wat heb ik zoal over tunisch haken ontdekt:
1. Tunisch haken lijkt een beetje op breien.
Bij de heengaande toer krijg je steeds meer steken op de haaknaald.
Bij de teruggaande toer haak je die er weer af (zie Claire's filmpje)
2. Je krijgt tijdens het breien wel eens pijn aan je schouders, ellebogen of polsen.
Bij het tunisch haken had ik daar geen last van.
3. Mijn haaknaald is 4,0 mm dik, precies wat op de wikkel van Stylecraft staat.
Het haakwerk krult om.
Mijn tunisch haaknaald blijkt te dun voor dit garen.
De tunische haaknaald moet eigenlijk 2 mm dikker zijn dan op de wikkel staat.
4. Tunisch haken is een voordelige manier van haken.
Je hebt minder garen nodig dan bij gewoon haakwerk.
Het haakwerk wordt dunner en soepeler dan bij gewoon haakwerk.
5. Het tunische haakwerk is in de lengte rekbaar.
In de breedte zit er weinig rek in.
Goed om rekening mee te houden als je een tas of kleding tunisch haakt.
6. Bij gewoon haken heb je verschillende haaksteken.
Dat is bij tunisch haken hetzelfde.
Er bestaan veel tunische haaksteken, die je haakwerk een verschillende structuur geven.
Een mooi voorbeeld is de honingraadsteek (zie dit filmpje).
Mijn sjaal bestaat uit restjes garen.
Daarom heeft één punt iets meer kleur.
Op de foto zie je mooi het verschil tussen voor- en achterkant.
De voorkant heeft allemaal kleine streepjes.
Aan de achterkant zie je ribbels die lijken op breiwerk.
Tunisch haken is de moeite waard om ook eens te proberen.
Ik ga het nog eens proberen met iets dikker garen en een dikkere haaknaald.
Fijne dag,








